بنفشه خاتون

تصادف

banafsheh-khatoon — Mon, 14 Dec 2009 08:37:05 GMT

ای هم میهنان بدانید و آگاه باشید منبعداین ما اگر با شما تصادف کنیم یا شما با ما (منافاتی ندارد!) هرگز به پلیس تلفن نخواهیم کرد و همانا اگر در معرکه ای باشیم که تصادفی رخ دهد طرفین را به مصالحه دعوت میکنیم واز خیر پلیس می گذریم زیرا در طی این چند سال رانندگی به این نتیجه رسیدیم که چه حق با ما باشد و چه ما مقصر باشیم این جماعت راه نمایی و رانندگی فقط مشکلات رو افزایش میدن همین هفته گذشته خواهر کوچیکه تصادفی کرده بود در خیابانی فرعی و خلوت که البت مقصر بود اما خدا رو شکر به ماشینی که زده بود هیچ آسیبی ندیده بود و به خیر و خوشی تشریف برد وآقایان یکساعت بعد از اعلام تصادف به "وان هاندرد تن " بالاخره تشریف فرما شدند و اما جناب افسر گواهینامه خواهر مار و توقیف و مبلغ قابل توجهی هم به بهانه اینکه حتما" سرعت بسیار بالایی !! داشتی و سد معبر ! و اینکه بارون هم میاد و خواهر ما هم خیلی قشنگه و ...جریمه کرد .عرض کردیم چرا؟ فرمودند حالا که رفتی نشستی سر کلاس میفهمی چرا .خواهر کوچیکه اعلام کرد که 10 ساله راننده است و تا حالا تصادفی نکرده فرمودند حرف اضافه نزن ما که مات و مبهوت مانده بودیم گفتیم کمی شوخی کنیم ایشان شاید از جای دیگه دلشان پر است. با شوخی عرض کردیم :قربان حالا سر صبح شما چرا انقدر بد اخلاقین ؟مردک هرچه نه بد تر بود به دهان آورد و بعد هم اعلام کرد تو طرف صحبت من نیستی وایستا کنار الان هم اعلام میکنم به مرکز بیان ببرتت!!! تا یاد بگیری سر صبح به من درس اخلاق ندی ! بماند که ما هم متعاقبا" اعلام کردیم حتما" با مرکز تماس بگیرید چون بنده از شما شکایت دارم و خلاصه با حضور پدر ما قضیه فیصله پیدا کرد و 2 روز بعد وقتی پدر ما شکایت برد از ایشون به افسر مافوقش نهایتا" دهان مبارک افسر عزیز مسواکی زده شد تا از حالا به بعد اینهمه شکر مفت نخورن که برای دندنشون بده. اما به هرحال خواهر ما مجبور شد چهار گوشه پونز نقشه تهران رو طی کنه و کلی غرامت بپردازه تا گواهینامه خودش رو پس بگیره! پس از حالا به بعد مراقب باشید با ما تصادف نکنین چون بعدش یا ما متواری میشیم یا مجبورید با ما مصالحه کنین!

پی نوشت: جمعه گذشته به لطف پیشنهاد این دوست عزیز رفتیم به دیدن تاتر "حرفش رو نزن ؛ بی خیالش شو..." به کارگردانی خانم آشا محرابی در تاتر شهر سالن سایه . ما که بهمون خوش گذشت .و کلا" باید بگم به نظرم چه از لحاظ مالی و چاه از لحاظ معنوی (سرگرمی ) به مراتب بهتر از دیدن فیلم "بی پولی " بود.دیدن این تاتر رو به کلیه دوستان علاقمند به گویندگی پیشنهاد میکنم.

دری وری

banafsheh-khatoon — Mon, 07 Dec 2009 12:24:42 GMT

دو هفته ای میشه که خانوم جوانی از فامیل های آقای شوهر دستی دستی به قول مادر آقای شوهر " ور پرید" . به آقای شوهر میگم من بمیرم تو چی کار میکنی ؟ میگه خوب ناراحت میشم .میگم: مامانت میگه بعد از اینکه کسی رو خاک میکنن اصلا" انگار نه انگار که قبلا" وجود داشته خاک سرده ؛خوب بعد از اینکه دیگران دیگه یادشون رفت که اصلا" بنفشه خاتونی وجود هم داشته چی؟ میگه خوب من هم یادم میره دیگه .بالاخره که چی ؟ باید زندگی کرد. بعدش هم میخنده میگه دری وری نپرس تا دری وری نشنوی اما من با خودم فکر میکنم حتما" بعد از یه مدتی میگه آخیش راحت شدم از دستش از بسکه بی انظباط و خرابکار بود! بعد شروع میکنم به سوزاندن جگر خودم و فکر میکنم من بمیرم مادرم دیگه هیچ وقت حالش خوب نمیشه و هرگز با قضیه کنار نمی یاد خواهرهام وبرادرم هم همیشه این ناراحتی باهاشون هست بابام کمتر بروز میده ولی میگرده دنبال راهی که بتونه با روحم ارتباط برقرارکنه. مادر ؛پدر و خواهر های آقای شوهر هم خیلی غصه میخورن و کلی گریه میکنن ولی میدونم که بیشتر از مردن من نگران احوال آقای شوهر هستند . دوستانی دارم که چند ماه بعد از مرگم تازه خبردار میشن و خوب دیگه وقت هم ندارن حتی تا سر قبرم بیان تازش هم با خودشون فکر میکنن مگه ما بریم تا اونجا این زنده میشه؟ خوب معلومه که نه. دوستانی دارم که زود میفهمن ؛بعضی هاشون خوب گریه میکنن و با خودشون فکر میکنن کاش فلان روز فلان حرف رو بهم نزده بودن و عذاب وجدان میگیرن البت بعد از شب هفت میگن اصلا" ک... لقش حقش بود خوبش شد.بعضی هام تا مدتی باور نمی کنن بعد هم که باور میکنن اصلا" قیافم یادشون نمی یاد ؛ منشی شرکتمون هم غصه می خوره اما طراح شرکت بعد از یه کم گریه نفس راحتی میکشه . بچه های دوبلاژ ؛همه ناراحت میشن جز یه نفر که از دسته جات عذاب وجدانی هاست بعد همه میگن آخی حیف شد صداش خیلی خوب بود و جاش چقدر خالیه چقدر دختر شاد و پر انرژی بود و ... اصلا" خودم هم الان گریه ام گرفته برای خودم .میرم به یه چی دیگه فکر کنم بلکم حالم بهتر بشه.

پی نوشت: اصلا" چه اشکال داره آدم گاهی دری وری بنویسه؟ اصلا" این هم یه بازیه وبلاگیه .فکر کنین بمیرین مردم چه میکنن براتون؟از حالا هم بگم ها آخرش گریه داره.

کویر

banafsheh-khatoon — Mon, 30 Nov 2009 12:31:05 GMT

به عنوان کادوی سالگرد عقدمون به آقای شوهر و خودم یک تور 3 روزه کویر دادم. آنچه میخوانید سفرنامه است ؛طولانی است اگر دوست نداشتید نخوانید!

برنامه تور چهارشنبه حرکت از تهران به سمت سمنان بود از سمنان به دامغان و از دامغان سرازیر شدیم به سمت جنوب تا به جندق برسیم این جاده عمودی کویر شرقی (کویر بزرگ) رو از کویر غربی (کویر کوچک) جدا میکنه .جاده گول زنکی که فصل بارندگی باید خیلی مواظبش بود چون زمین اونجا روی بستری از آب نمکه و با شروع بارندگی حدود 10 سانتیمتری کمتر و بیشتر آب روی زمین رو میگیره و خیلی جاها احتمال فرو رفتن جاده وجود داره . میگن داغ ترین نقطه دنیا جایی در کویر لوت هستش با تغییر دما از +60 درجه سانتی گراد تا -60 درجه سانتی گراد!! و در کویر لوت یادم نیست 14 یا 40 تا آتشفشان تا حالا شناسایی شده که خوب البته دیگه فعال نیستن. صبح زود به روستای فرحزاد در شمال روستای مصر رسیدیم که توسط شن های روان محصور شده منظور از روستای فرحزاد چهار تا خونه گلی با 5-6 تا اتاقه که در دل کویره و دور تا دورش حداکثر 20 تا نخل قرار داده به همراه محلی برای نگهداری حدود 30 تا شتر و 10 تا بز (چقدر موجود خوشگلیه این بز؛ خوشگل که میگم یعنی زیبا ها !) 1 گاو و 40- 50 تا کبک و مقداری زمین های کشت شده از یونجه. محل اقامتمون در یکی از همین خونه های محلی (منزل آقای طباطبایی ) بود که به ما و 4 نفر همسفرمون یک اتاق دادن و الباقی مسافران(40 نفر) هر کدوم در هر اتاق متوسط بین 6 تا 8 نفر تقسیم شدند.قرار شد صبحانه رو بخوریم و راهی بشیم برای یک پیاده روی 1 ساعته روی شن های روان که تبدیل شد به یک پیاده روی 4 ساعته پابرهنه و یک تجربه فراموش نشدنی .زیبایی و وسعت کویر آدم رو ذره ذره در خودش فرو میبره و سکوت عجیب کویر که انگار هر صدایی رو در خودش می بلعه .احساسی به آدم دست میده انگار که راهی نداری جز شن شدن و فرو رفتن در همه اون عظمت و حالا تصور کن وقتی دراز کشیدی و داری ذره ذره با این حجم یکی میشی قطره ریز بارونی که چکیده روی لبت تو رو به شک میندازه و قطره بعدی پشت پلکت و روی انگشتهات تو رو مطمئن کنه که داره بارون می باره! شگفتا .خدای بزرگ من.

بی انصافیه اگر از لذت قل خوردنمون روی تپه های بلند شنی چیزی نگم.البت بماند که آقای شوهر در حین قل خوردن با چندین درجه انحراف کاملا" از روی بنده رد شدن.تازه وقتی اون پایین میگم چرا از روی من رد شدی خیلی جدی می فرمایند کی؟ کجا؟ کی ؟ من؟ خوب شد عکاسان عزیز این صحنه رو کاملا" ضبط کرده بودن وگرنه ایشون چنان حاشا میکردند که بیا و ببین.

از صحرا که برگشتیم بعد از ناهار تقریبا" خورد و خمیر رفتیم شتر سواری در کویر که میمانست عینهونه ماساژ در آسمان ! آی خوشمان امد آی خوشمان آمد. در ضمن هیچ میدانستین آیا که در هر گله شتر یک شتر نر سردسته است و در ضمن تمامی شتران ماده متعلق به حرمسرای ایشون هستند! باقی شتران نر هم می تونن برن غاز بچرانن.برای همینه که زمانی که قراره سردسته انتخاب بشه شتر ها تا پای جون با همدیگه می جنگن تا قوی تره معلوم بشه.(والله حق دارن به خدا) این وسط یک شتر جانی هم بود آی با این چوب های حفاظ گردنش رو می خاروند ما رو به شدت یاد یک عزیزی انداخت .بعد شبانه ! رفتیم بازدید از روستای "مصر" اسم این روستا مصره چون آقای یوسف نامی سالها پیش کیلومتر ها زیر زمین رو کنده و آب قنات رو به این محل رسونده و این روستا رو بوجود آورده وبه دلیل شباهت بی ارتباط داستان اسم این محل رو "مصر "گذاشتن و البت آقا یوسف گفته سالها بعد اینجا بسیار پر رونق خواهد شد که با توجه به اینکه این روزها مورد علاقه مردم هم قرار گرفته دور از ذهن هم نیست.برق روستا هم از طریق ژنراتور دیزلی از ساعت 4:30 بامداد تا 10:30 شب وصله. شب هم برنامه "آتشونی" در کویر داشتیم ( به زبان زرتشتی آتشونی یعنی شب نشینی دور آتش خوب ما هم آتشی در کویر روشن کردیم و دورش ساز و ضربی و ...) و اما فردا صبح بعد از صبحانه رفتیم خور و بیابانک و دو تا آب انبار قدیمیش رو دیدیم. خور در گویش زرتشتی یعنی فرشته نگهبان آفتاب و معنی دیگه اش یعنی خلیج و این یعنی در گذشته این شهر جزیره ای بوده در دریا و حالا هم روستایی در کویره! از اونجا رفتیم روستای گرمه البت سر راه روستای عروسان رو هم دیدیم . روستای گرمه با اسم "مازیار " گره خورده و همانا مازیار یک مرد 50 و خورده ای ساله است که متولد روستای گرمه است و در فرانسه معماری خونده و با یک زن فرانسوی هم ازدواج کرده حالا در روستای گرمه دوتا از خونه های محلی رو که یکیش خانه محلی خانواده اش با قدمت 400 ساله است رو بازسازی و تبدیل به محل اقامتی برای مسافر ها خصوصا" توریست های خارجی کرده (البت به همون سبک قدیمی )خودش هم در یکیش زندگی می کنه و به مهمانهاش خدمات مختلفی از شترسواری و دوچرخه سواری تا اجرای موسیقی در صحرا میده. سازی به نام "دیجیریدو " که ساز استرالیاییه و دوستانش هم دف و نی ... می نوازند.البت "کوزه" هم مینوازه. موهای بلند و ریش فلفل نمکی داره این هوا و یک هیکل درشت صحرایی. کلا" دیدن خودش هم خالی از لطف نیست! از اونجا رفتیم به ده بیاضه و قلعه قدیمی اونجا رو دیدیم که محشر بود و صد البته مایه تاسف از بسکه بهش نمی رسن طبق معمول.این قلعه هفت طبقه بوده و الان فقط تا طبقه 4 آن وجود داره و اون یک طبقه زیرینش هم غیر قابل دسترسیه.حدود600 اتاق درش شماره گذاری شده و تصور میشه حدود 3000 نفری اونجا زندگی میکردن.دور تا دور اون خندقی وجود داره و هیچوقت فتح نشده .در دورانی که نمی تونستن از قلعه خارج بشن مرده ها رو در همان دیواره ها خاک میکردن.از زیر قلعه چندین کیلومتر راه زیر زمینی وجود داشته تا پای کوه. زیبا بود و وقتی از بالاترین نقطه اون به کوه های اطراف و صحرا و نخل ها نگاه میکردی دلت نمیخواست پایین بیای.نکته جالب اینکه برق این روستا از طریق انرژی خورشیدی تامین میشه و خدا شاهده ما دیدیم روی دیوار نوشته بود شماره تلفن نماینده انرژی خورشیدی:... آقای ....انگار که شماره تلفن لوله بازکنیه ! نهار رو در روستای ایراج در یک خونه محلی خوردیم البت گفتن قرمه سبزیه اما به قول آقای شوهر بیشتر لوبیاپلوی سبز بود! و اما از اونجا رفتیم به سمت دریاچه نمک خور تا چندضلعی های دریاچه نمک رو ببینیم و غروب آفتاب قرمز کویر اونجا باشیم .نمی تونم بگم چه صحنه های محشری اونجا دیدم می نویسم زیبا می بینم کمه می نویسم وحشی بازهم جواب نمیده می نویسم عجیب ؛ بی رحم ؛وسیع ...نمی دونم چی بگم جز نمک . شب هم میریم برای دیدن آتشونی مازیار .در وسط کویر یه جایی که اصلا" نمیدونی کجای دنیایی .انگار که تو آتشی و شن و موسیقی با چشمانی رو به آسمان که جا برای اونهمه ستاره نداره و ماهی که می درخشه می درخشه می درخشه و... برای شام برمیگردیم به فرحزاد و شام و سیب زمینی در آتیش و ...فردا صبح باید از صحرا دل بکنیم و میریم به سمت انارک و نایین .در نایین از مسجد جامع (علویان ) تک مناره نایین دیدن میکنیم که دو طبقه است ؛ یک طبقه با پایاب زیر زمین که روشناییش رو از طریق سنگ های مرمری که به صورت زیگزاگ روی زمین قرار داده شده میگیره و در تابستان ها حدود 20 درجه تفاوت دما با طبقه بالا داره و همچنین یک منبر با قدمت یک قرن که شاهکار مسلم منبت کاری به حساب میاد و از چوب تلخی ساخته شده تا موریانه ها نتونن بخورنش .بعد از اونجا رفتیم دیدن خانه پیر نیا که یادگار دوران صفویه و الان موزه مردم شناسی شده.در ضمن در مسجد آقایی به عنوان راهنما صحبت میکرد که می تونم به جرات بگم اولین راهنمای درست حسابی و واقعی بود که من تا حالا دیدم . بسیار مطلع خوش صحبت و عاشق این که هرجه اطلاعات داره به تو بده در ضمن اینکه بالای 5000 بیت شعر حفظ بود و برای ما متن یکی از نسخ خطی مربوط به سالها پیش در نایین رو از حفظ خوند که متنی یک صفحه ای بود و هیچ یک از کلمات به کار گفته شده در اون" نقطه "نداشتن !!! و شرح حال عالمی بود که تقاضای کمک از حاکم داشت.از نایین به سمت کاشان؛قم و بعد هم تهران راهی شدیم .از نایین تا قم برف می بارید و دشت رو سفید کرده بود .عجب منظره رویایی.باید اعتراف کنم از سفر با اتوبوس لذت بردم . 40 نفر آدم همه با هم دوست شدیم و تمام این 3 روز گفتیم وخندیدیم.آی خوش گذشت.جای همتون خالی. در ضمن حتما" در این سفر لحظات خوش دیگری هم بود که ننوشتم از بهر خودسانسوری !

سربازی

banafsheh-khatoon — Tue, 24 Nov 2009 09:59:18 GMT

دیروز .ساعت 7:45 .پشت چراغ قرمزم . و رادیو اخبار میگوید. به سمت چپم نگاه میکنم .دیوارهای آجر سه سانتی کثیف و بی روح یک مدرسه است که پنجره های آهنی کلاس ها بین آجر هایش زار میزنند و نور چراغ لامپ های زرد و زشت کلاس ها از پشتش زور میزند. یادم به روزهای مدرسه می افتد...

دوم دبیرستانم .مدرسه همیشه سرد است و ما همه کاپشن به تن سر کلاس پشت نیمکت هایی که تحملمان را ندارد نشسته ایم .زنگ تفریح بچه های هنرمند کلاس با گچ های زرد و قرمز که حکم طلا دارند زیر تخته سیاه کلاس یک شومینه با شراره های بلند آتش نقاشی میکنند و بقیه تصمیم میگیریم دور ان جمع شویم و دستهامان را بگیریم به سمتش به نیت گرم شدن .و بر سر آن که در آتش سیب زمینی بیندازیم یا نه و اینکه چه کی نزدیک تر به آتش باشد از سر و کول هم بالا میرویم و غش کرده ایم از خنده که ناظم وارد کلاس میشود .از نمره انظباط همه ما کم میشود.چرا ؟؟ 1- گچ رنگی حروم کرده ایم 2- مسخره گی 3- شادی 4- خنده های بلند بلند 5-...کفایت میکند ما همیشه محکومیم.

دوم دبستانم .دبستان برای من یعنی خونه دکتر سام . نمی دانم آیا آن روزها کلا" در منطقه قیطریه ساختمان دیگری نبود که بشود تبدیل به دبستانش کرد و فقط مانده بود همین خانه اشرافی که متعلق به دکتر سام بود که از ایران فرار کرده بود .مدرسه ای که وسطش آینه ای بود به عرض حدود 3 متر و ارتفاعی حدود 5 متر با قابی تماما" آینه کاری با پلکانی از جنس سنگ مرمر های سفید وسیاه به سمت طبقه دوم و کلاس هایی با پنجره هایی بلند و سراسری .بماند کلاس چهارم که اتاقی بود با موکت های قرمز رنگ اعلا با دیواره هایی تمام تزیین شده با هنر آیینه کاری. و حیاطی زیبا با استخری در میانش . دوران موشک باران روی تمام آینه ها و پنجره ها چسب زدن.روی آینه بزرگ هم برزنت کشیدند.کوبیدند به گچبریهای اطراف آینه. بعد ها فهمیدم استخر و آینه را با هم گل گرفتند.مدرسه پر شد از کیسه های شنی .به ما که فسقلکانی بیش نبودیم در دوران جبرانی که تابستان مجبور شدیم بریم سر کلاس از ترس موشک باران اجازه دادند سر کلاس با احتیاط مقنعه از سر برداریم و در ضمن همگی شیشه های شسته شده مربا یا ترشی داشتیم که داخلش پر بود از یخ و مادرانمون داده بودند ببریم مدرسه تا سر کلاس ها از گرما پس نیفتیم! و زمستان ها این خانه بزرگ گرم نمیشد. یادم نمیرود چراغ علاء الدین سبز رنگ و بدرنگه وسط دفتر مدرسه.قلک هایی سبز رنگ و بدرنگ به شکل نارنجک به شکل قایق جنگی .فیلم شکنجه ساواک را نشان میدهند. از بهشت و جهنم میگویند و مرگ عزیزان و خاک شدن ومن یخ میکنم و چه شب ها که تب می کنم.

دوم راهنمایی ام .خوب انشاء می نویسم .خوب تئاتر بازی میکنم خوب نمایشنامه می نویسم.خوب درس میخوانم .خوب ورزش میکنم .من با دختری خیلی دوستم .فرحناز.او از من هم بهتر انشاء می نویسد اما بدجنسی می کند من نمی دانم جنبه داشتن یعنی چه .این کلمه را نمی شناسم او به من می گوید من جنبه دوستی او را ندارم .من از نداشتن چیزی که نمی دانم چیست ناراحت نمی شوم اما از ازدست دادن او ...ناظم مدرسه سعی میکند از بچه ها جاسوس های ساختگی بسازد تحت فشارم میگذارند تا دروغ بگویم یخ میکنم گریه میکنم .به اشتباه یا به عمد سیلی به گوشم میزند که چرا لنز رنگی گذاشته ام غافل از اینکه چشم های من دورنگ است .گریه میکنم.برنده جایزه بهترین بازیگر تئاتر منطقه می شوم .پدرم به مدرسه می آید. دعوا میکند . دست از سرم بر میدارند اما من دیگر حسی ندارم از بسکه یخ زده ام.

صدای بوق ماشین عقبی من را به خودم می آورد چراغ سبز شده .اما من یخ زده ام.

امروز .ساعت 7:30 .چند دختر مدرسه ای از جلوی ماشین رد می شوند .آقای شوهر با دیدن آنها به یاد مدرسه می افتد و رو بمن میگوید بدترین قسمت مدرسه وقتی بود که دستهایت یخ کرده بود و گرم نمی شد و مجبور بودی سر کلاس مشق بنویسی و من برایش خاطره هایم را تعریف میکنم و او میگوید مدرسه های ما همه سرد بود و او میگوید ما همگی رفتیم سربازی نه مدرسه و من فکر میکنم چه واقعیت سردی .

پینوشت: رادیو بین المللی موسیقی به منظور کشف بهترین صدای جهان در یک نظرسنجی نام 50 صدای برتر جهان را در لیست خود قرار داده است در این لیست نام استاد شجریان نیز وجود دارد لطفا همه دوستان با رفتن به این سایت به استاد شجریان رای بدهید

باید توجه داشته باشید که در دوره اول رای گیری می‌بایست به 5 صدای ممتاز رای دهید .

پینوشت: در این آدرس عکس یکی مونده به آخر منم! دارین نزدیک میشین ها.

باید یه فکری بکنم...

banafsheh-khatoon — Sun, 22 Nov 2009 08:11:25 GMT

باید یه فکری بکنم .دو روز پیش سالگرد عقدمان بود پنجمین سال و من دلم می خواهد بی پروا از احساسم بنویسم از اینکه چه حسی داشتم وقتی که جلوی آینه دست توی موهات میکشیدی و برق دگمه سردست پیراهنت منو برد به رویای باز کردنش اما نمی نویسم . من باید یه فکری بکنم. من می خواهم از دلنگرانیم از بابت احتمال رخت بر بستن زنی از این دنیا که آشناست و نزدیک است و غریبه نیست بنویسم اما نمی نویسم .باید یه فکری بکنم . من می خواهم از سردرگمی ام برای تصمیمی که می خواهم بگیرم بنویسم . اما نمی نویسم. باید یه فکری بکنم. دلم می خواهد تمام واقعیت کثیف بازی زنانه ای که غریبه ای حقیر با من کرد و بی مهری که در نتیجه ساده باوری خودم دیدم را بنویسم. باید بنویسم حق خود را طلب نفرمایید . اما نمی نویسم. باید یه فکری بکنم سعی میکنم از ذوق سفری که ترتیب داده ام که تلاش من است برای خاطره کردن روزهایمان بنویسم اما نمی نویسم. من باید یه فکری بکنم.

آنفولانزا

banafsheh-khatoon — Tue, 17 Nov 2009 08:56:21 GMT

متاسفم که این روزها نبودم از بودم پر رنگ تره. اما آنفولانزا حتی اگر از نوع مربوط به حیوانات اهلی چون مرغ و خوک وگاو .. نباشد و یا حتی از نوی الفبایی آن هم نباشد به هر حال بد کوفتی است و ما از کجا باید می دانستیم که این غول لندهور قصد کشتی گرفتن با ما رو کرده که همین جوریش هم قابل یه لقمه شدن هستیم بواسطه خستگی روحی و جسمی که این روزها داشتیم .خلاصه که خودتان به بزرگی ببخشید هی این بی شاخ و دم ما رو بلند میکند بکوباند زمین ما هم با بدبختی نیشگونی ازش میگیرم بی خیال ما میشود جای نیشگون را بمالد.التماس دعا برای شفای عاجل

لباس مناسب

banafsheh-khatoon — Mon, 09 Nov 2009 05:31:00 GMT

این یک هشداره.این پست تقریبا" زنانه است هیچ آقایی حق نداره اگر تصمیم گرفت بخونتش غر بزنه.

جای شما خالی جمعه شب دعوت شده بودیم به مجلس عروسی که خوب با توجه به اینکه ما فامیل نزدیک نبودیم در نتیجه مسئولیتی برای گرم نگهداشتن وسط مجلس نداشتیم پس تصمیم گرفتیم بشینیم سر میزمون و خوب چی سرگرم کننده تر از تماشای ملت ! از اونجایی که بانوان جذاب تراز آقایونن چه به لحاظ لباس و چه به لحاظ نوع آرایش مو و صورت و همچنین استفاده از زیورآلات در نتیجه آقایون از لیست کنار گذاشته شدند. بماند که به نظر ما اقای شوهر از همه آقاهای دیگه خوش نیپ تره! اما چشم شما روز بد نبینه کم مانده بود تصمیم بگیرم طی یک عملیات خودسوزی برم یه عده ای رو جمع کنم کلاس درس تشکیل بدم. خدا رحم کرده ما در ایران کلا" خیلی تنوع مهمونی نداریم .یعنی کلا" یا عروسیه یا مهمونی ! یعنی دیگه بالماسکه و شب نشینی و کوکتل و ...نداریم که بخوایم فکر کنیم برای هرکدوم از اینها باید چی بپوشیم یا مجبور باشیم مثلا" خانوم ها لباس سفید بپوشیم و اقایون فراک .دوست عزیز ؛خانوم محترم به پیر به پیغمبر لباس مناسب برای عروسی اسمش لباس شبه ؛ با کت شلواری که برای مهمونی تولد بچه خواهرت پوشیده بودی فرق داره ؛ با شلوار جین نمیرن عروسی ،کی گفته باید توی عزا و عروسی مشکی پوشید ؟ خانوم هایی که فکر میکنین رنگ مشکی فقط شیکه و شما رو لاغر تر هم نشون میده باید بهتون توصیه کنم پارچه های رنگی رو هم با مدل مناسب هیکلتون امتحان کنین تا ببینین چقدر جذاب تر میشین.خانوم باسلیقه چرا همون کفش صندلی رو پات کردی که باهاش میری میلاد نور خرید ؟ که انگشتهات هم از جلوش زده بیرون و توی بپر بپر های اون وسط ناگهان این آقایی که از لحاظ بدنی از در تو نمی یاد بره هوا و روی پای شما فرود بیاد؟ عزیز من که موهات فر قشنگی هم داره و تا یه کم هوا دم کنه میپره هوا ؛دختر من که موهای خیلی بلندی هم داری بابا “شنیون” مال شماست .دوست نداری “گل سر” بزن ولی ببند اون لامصب رو که به همه جای صورتت و بدنت چسبیده .خداشاهده حداقل 65 سال سن خانومه است دور کمر حداقل 100 ؛ یه پیرهن پوشیده دامن چین دار تا بالای زانو ؛ازکمر تا زیر سینه یک تیکه تور ؛شما خودت اون حجم سفید رو از زیر تور تصور کن من دیگه توضیح ندم کفششون هم ؛زکی خیال باطل نیم چکمه پوشیدن !!!تازه قر میده اون وسط با سرعت 5 دور در ثانیه .شما بگو من چی بگم آخه؟خانوم عزیز قبل از بیرون آمدن از منزل حتما" حتما" به جز صورتتون ؛ لباس خودتون رو در آینه مشاهده کنید .خداشاهده این سوراخ ناف شما که از روی لباس شما به علت شکم برجسته شما نمایانه کلیه جذابیت های صورت شما رو برده زیر سوال. خانوم جان این یک توصیه واجبه رنگ لباس زیر شما باید با رنگ لباس شما هماهنگ باشه به خدا اون سبز شب رنگ با این مشکی جنابعالی را بیشتر شبیه بانوان زیر چراغ در خیابان میکنه. خانوم عزیز که پوست سفیدی هم داری رژ لب های رنگی شما رو خیلی زیبا تر می کنه این برق لب بی رنگی که زدی انگار که آب از دهنت جاریه.هیچم اسمش سادگی نیست.خانوم جان اون گوشواره گردن بند آبی نارنجی که قد نعلبکی هم هست انداختی مناسب لباس شب نیست حالا حتی اگر همرنگ لباست باشه.به خدا بی سلیقگیه .بابا برو یه دونه از همین گردن بند بدلی ها که فقط یه دونه سنگ داره با زنجیر بخر و جاش بنداز. خداااااااااااااااااا.سکته دادن منو.خانوم محترمی که حجاب داری اون وسط قر دادن شما چه معنی و مفهومی داره .بابا یا آره یا نه دیگه .این چیه آخه؟ به خدا قسم اصلا" شیک بودن ربطی به خرج کردن نداره. مناسب پوشیدن باسلیقگی است. والسلام ...

چی میگی برادر من ؟ مگه نگفتم نخون؟

بهتر شدن

banafsheh-khatoon — Sun, 01 Nov 2009 09:41:24 GMT

14 سال پیش وقتی توی مطب نگران جواب آقای دکتر بودم خیلی خونسرد بعد از معاینه دقیق و بررسی عکس ها رو به من کرد و گفت با این عمل 15% بهتر میشی و من یک لحظه جا خوردم .منتظرشنیدن یه چیزی تو مایه های بالای 80% بودم.بهم گفت برو خونه و یک هفته فکر کن و من با پدر و مادرم برگشتم و قرار شد تصمیم بگیرم آیا میخوام ریسک عمل رو قبول کنم یا نه.و من همون شب تصمیم گرفتم و روزیکه باید جواب میدادم عمل شدم. البت بماند که دوران عمل زجری کشیده ام که مپرس!!و اما بعد از عمل هم 32 عدد آمپول پنیسیلین و 8 عدد جنتامایسین در 8 روز به ما تزریق شد 2 هفته تمام فقط مایعات خوردم اونهم بوسیله لوله سرم و بعدش هم گلاب به روتون دهانشویه با بتادین (من شکمو روزهای آخر خوابم نمی برد مگر اینکه خواب چلوکباب و باقالی پلو ببینم!) شوخی نبود تصور بفرمایید 5 میلیمتر بینی ما کوتاه شد ازبسکه گوشتی بود! اما باید اعتراف کنم اتفاقی که برای من افتاد بهبودی بیش از 80% بود.حالا چرا همه اینها رو تعریف کردم برای اینکه بگم اونشب وقتی قرار بود تصمیم بگیرم فکر میکردم قراره برم به یه جنگ حسابی با خودم .پس رفتم جلوی آینه که جنگ رو شروع کنم یه نگاهی به خودم انداختم و گفتم اگر قراره با این عمل 15% دماغم بهتر از اینی که هست بشه خوب هرچی باشه بهتر از این کوفته ایه که الان هست که درنتیجه تصمیم گرفتم برم زیر تیغ جراحی و چون خودم رو می شناختم میدونستم باید اینکار رو بکنم البت بینی من مشکل انحراف و پلیپ هم داشت و خدا شاهده که اون زمان با همون دماغ هم به اندازه کفایت مورد توجه بودم اگرچه که یه دفعه هم یه ابلهی به ما گفت این دختره یا دماغ؟!! اما فقط یه دفعه .پریروز در جمعی از دوستان بودیم که خوب دو نفرشون چند سالی در کانادا زندگی و تحصیل کرده بودن و طبق معموله تمام ایرانی های عزیز اول شروع کردن به تعریف و تمجید و چه چه و به به از خارج! بعد که دیدن ما خودمون به مشکلات واقفیم و تازه سر شوخی رو هم بازی کردیم و خودمون داریم سر بسر خودمون میزاریم هی از من می پرسید برای چی میخواین برین ؟ هان ؟ نه واقعا" برای چی میخواین برین ؟ هدفتون چیه؟ مونده بودم حیرون که آخه توضیحات من یه طومار میشه و الان وسط مهمونی به این آقا چی بگم که یهو ازش پرسیدم به نظر تو ما اگر بریم کلا" وضعمون از الانمون 15% بهتر میشه ؟گفت آره.منهم خندیدم و گفتم پس ما میریم و جریان بینی رو براش تعریف کردم که هی میگفت نه این جریان با قضیه بینی خیلی فرق میکنه و من نمی دونم چرا به این نکته توجه نمی کرد که من میتونستم زیر عمل بمیرم یا برای همیشه قیافه وحشتناکی پیدا کنم یا نه اصلا" پولم رو دور ریخته باشم و هیچ تغییری هم نکنم!به هر حال محض اطلاع خودم و تمام دیگران که براشون سواله.من کاری رو که فکر کنم 15% هم به بهتر شدن هر شرایطی کمک میکنه انجام میدم و اساسا" من آدم تجربه کردن هستم حتی اگر گرون از هر لحاظ .من تحمل اینکه 5 سال دیگه حسرت بخورم که مثلا" چرا اینکار رو نکردم ندارم و این تجربه از اون تجره هاست که باید به دست بیارم. در ضمن فکر میکنین از همون روز اول که تصمیم گرفتیم برای دور شدن از خانواده ام غصه نخوردم یا به این فکر نکردم که ممکنه دیگه هیچوقت دستم به بلندگویی نرسه تا کار دوبله انجام بدم ؟ یا دلم برای خونمون که عاشقشم و ممکنه دیگه هیچوقت نبینمش ضعف نمیره؟ یا فکر نمی کنم که خوب الان هم وضعیت بدی ندارم چرا باید به خودمون زحمت و استرس بدم؟ چرا همه اینها هست اما باید رفت و ساکن نموند.باید دید و تجربه کرد و اما یه اعتراف هم باید بکنم : حضور آقای شوهر برای گرفتن این تصمیم خیلی موثر بود.فکر نمی کنم بدون آقای شوهر بتونم حریف دلتنگی هام بشم.

خرابکاری2

banafsheh-khatoon — Sun, 25 Oct 2009 07:50:18 GMT

گوشه ها

اندر حکایت خرابکاریهای ما باید عرض کنم بنده عادت غریبی به خوردن به در و دیوار و گوشه میز و صندلی و ...دارم که خوب صد البت ارتفاعشون اصلا" مهم نیست غالبا" کبودی ها و آثار ضرب و جرح از شصت پای بنده آغاز و به فرق سرمون ختم میشه. کلا" با " گوشه" جماعت آبمون توی یه جوب نمیره و همچنین اضافه کنین هرچیزی که بشه یه جوری بهش گیر کرد یا اون به شما گیر کنه.باور نمی کنین خدا شاهده بنده بارها داشتم از اتاق میامدم بیرون دستگیره در گیر کرده به آستین مبارک و با شدت کشیده شدم به عقب و خوب بماند که چقدر خسارت بهمون وارد شده. البت آقای شوهر معتقدن که همه این اتفاقات مربوط به سرعت بالای بنده در انجام امور روزمره و خانه است که خوب پربیراه هم نمی فرمایند اما باید عرض کنم با اینهمه سرعت هنوز گاهی چهارم گروی هشتمه حالا وای اگر سرعت رو پایین تر هم بیارم.البت همین چند وقت پیش بعد از دو روز کار کردن ظهر روزیکه شب کلی مهمون داشتیم و بنده نفهمیدم توی یخچال در پی چی بودم که این شونه تخم مرغ از بالا رها شد روی ما و بنده داشتم ده دقیقه جلوی یخچال بندری میرقصیدم بلکه با شونه هام و گوشه پا و کمر بتونم چندتایی از تخم مرغ ها رو نجات بدم نهایتا" بادست و بال تخم مرغی و چشم گریون از حرص به خودمون قول دادیم کمی آرومتر کار کنیم اما خوب کو زمان! چشمتون روز بد نبینه. کم بود جن و پری این یکی از دریچه پرید! پنج شنبه شب در جمع دوستان وسط مهمونی ایستاده بودیم گرم صحبت که یکهو متوجه جمع شدیم گوشه گلیم زیر پامون جمع شده .آمدیم با پا درستش کنیم نگو دوست عزیز اون طرف گلیم هم همون لحظه متوجه همین مطلب شدن .البت ایشون ترجیح دادن با دست بکشن گلیم رو.نگو پاشنه کفش ما هم داخل گلیم گیر کرده. دردسرتون ندم یک وقت به خودمون اومدیم دیدیم در کسری از ثانیه رفتیم هوا در مسیر برگشت به روی زمین بر اثر جاذبه اول زیر آرنجمون گرفت به لبه میز بعد نگو دستمون رو جمع کردیم بازومون کوبیده شد به اینور میز بعد گوشه کرد فکمون کوبیده شد به تیزی میز دیگه ت مسیر چیزی نبود بیخیال شد با باسن و کمر خوردیم زمین.حالا شما تصور کن توی جمع ما فوری از جامون پا شدیم هی خنده الکی میکنیم. گریه مون گرفته خجالت کشیدیم همه جامون درد میکنه اصلا" هنوز نفهمیدیم دیگه کجاهامون به کجا ها خورده کی دیده کی ندیده هی از این دوستمون اصرار که سرت خورد به میز و هی از ما انکار که نه بابا فک واماندمون خیلی درد میکنه ! اومدیم یواشکی به آقای شوهر بگیم ما رو ببر یه گوشه یه اشکی بریزیم دردمون آروم شه می بینیم چشم غره میره که ببین آخه چی کار میکنی!!!

پینوشت 1: دیشب فیلم "کتاب قانون " رو دیدم.نمی گم عالی ترین در نوع خودشه اما باید بگم از دیدنش لذت بردم .بازی تمام بازیگرها رو دوست داشتم .این فیلم هم منو خندوند و هم گریوند.به دلایل شخصی لذتی بردم.به این فیلم سوای تبلیغ مذهبیش نگاه کنین برای من تمام پیام فیلم در شعر نوشته شده آخر فیلم بود که راحتم کرد.

بشوی اوراق اگر همدرس مایی که درس عشق در دفتر نباشد

پینوشت 2 : درفیلم "هری پاتر؛ شاهزاده دورگه" به جای "خانم ویزلی؛ مادر رون " صحبت کردم .عکس من رو هم در سایت انجمن قسمت مربوط به پشت صحنه اینکار انداختن .هرکی تونست پیدام کنه :)) !!!!

همدان

banafsheh-khatoon — Sun, 18 Oct 2009 08:55:24 GMT

قبل نوشت اندر خود شیفتگی : داشتم سفر نامه رو می نوشتم که یهو چشمم به اینجا افتاد .جان من اگر شما بودین نمی گفتین لطفا" اول اینو بخونین؟؟؟شرمنده نمی دونم چرا انجمن از ما یه دونه عکس ندار ه بذاره!

و همانا سفرنامه همدان می نویسیم ما!!!تعجب نکنید .ما در طی یک عملیات ضربتی تعطیلات خود را درهمدان گذراندیم.چهارشنبه صبح رفتیم و شنبه صبح برگشتیم و باید بگم بسی بسیار بهمون خوش گذشت. بیراه نیست اگر به همدانی ها بگن " ددری"(با فتحه روی هر د).هزار الله اکبر این مردم هر شب یکی دو عدد سبد پر از مواد خوراکی زیر بغلشون به همراه زیر انداز و ...هر گوشه ای که جا بده پهن میشن و پیکنیک !!! دیدنی های همدان:

1- کتیبه های گنجنامه و آبشار گنجنامه : کتیبه های داریوش وخشایار شاه . متاسفم که اینو میگم ولی من به چشم خویشتن دیدم که مردم از کوه خودشون رو میکشن بالا تا برن اون بالا روی کتیبه انگار که نشستن روی کاسه توالت!!! چهار زانو بشینن وعکس بگیرن. آبشار قشنگیه.

2- تاریک دره : بام الوند.مسیری برای کوهنوردی که خوب مسافرجماعت مثل ما که نمی تونست کوه بالا بره با ماشین میره اون بالا و صبحونه میزنه بر بدن بعلاوه خوشمزه ترین" آش جو " دنیا که تند بودنش بخاطر اضافه کردن سبزیجات کوهیه.

3- غار علیصدر بزرگترین غار آبی دنیا با قدمت بیش از 5 میلیون سال که بسیاربسیار زیباست . فقط نکته اش اینجاست که شما وقتی شبیه این غار رو در لبنان میبینین با خودتون فکر میکنین واقعا" نمی شد به جای این نورافکن پروژکتورهای مسخره که در بدترین جاهای غار علیصدر نصب شده یه نورپرداز بیارین و اون داخل رو نورپردازی بکنین که زیبایی هاش چند برابر بشه شما گاهی مجبور میشین دستتون رو بگیرین جلوی چشمتون تا نور اذیتتون نکنه و بتونین غار رو ببینین!!!و از اون بدتر متعجب میشین که چرا هرکس یه دوربین با فلاش دستش داخل غار میشه و هیچ کس بیرون غار این ها رو از ملت نمی گیره!!! تازه وقتی می فهمین داخل غار بغل استلاکمیت ها می تونین 2000 تومن بدین و با پروژکتور ازتون عکس بگیرن .یادتون میاد که اینجا ایران است ...ای مرز پرگهر.

4- لاله جین : مرکز ظروف سفالی دست ساز و ماشن ساز.ما اینجا کلی خرید کردیم .از تنگ لعاب آبی با ظرف های آبگوشت خوری لعابی بگیر تا بشقاب های خوشگل با طرح گبه و دیس و ... تنوع اجناس عالیه باضافه اینکه قیمت ها هم مناسبه پیشنهاد میکنم به ایرونی های عزیز حتما" در منزلتون از این کاسه بشقاب های ایرونی استفاده کنین هم خوشگلن هم سالم.چقدر آرکوپال آخه!

5- آرامگاه بوعلی سینا: بوعلی سینا برای من یعنی امین تارخ ! نمی دونم برای شما هم همین طوره؟؟؟

6- آرامگاه باباطاهر : در آرامگاه پیرمردی شعرهای باباطاهر و با صدای خوشی می خوند .عاشق تر شدیم.

7- مسجد علویان:یکی از زیباترین کنده کاریها و گچبری های دوران سلجوقی .

8- آرامگاه استرو مرد خای. از بیرون دیدیمش .

9- تپه هگمتانه: راستش رو بخواین کم کم دارم به این نتیجه می رسم که دیدن مکان های تاریخی در ایران باعث میشه فشار خونم بره بالا و زیاد برای سلامتیم خوب نیست.

10- شیر سنگی : روایت در موردش زیاده .کلا" مربوط به دوران قبل از اسکندر بوده و تصور میشه دروازه شهر بوده که بعدا" توسط اسکندر تخریب شده.قبلا مردم از سر و کولش بالا میرفتن حالا چند سالیه که گذاشتنش رو یه پایه بلند.

11- تله کابین هگمتانه:همه جا تبلیغش رو می بینین .ما نرفتیم.

12- بام همدان:( عباس آباد) دریاچه ای اون بالا درست کردن و صد البت رستورانی و یک عالمه آلاچیق و سکو برای نشستن مردم . جای قشنگیه .چه روز و چه شب.برای رسیدن به ش باید از خیابونی بگذرین که ما اسمش رو گذاشتیم خیابون غذا.شما در ایم خیابون دو سه عدد اتوبوس می بینین که از پنجره هاشون دارن به مردم انواع آش و مینی پیتزا و همبرگر و... می فروشن اضافه کنین انواع و اقسام ماشین ها (رنو و وانت و پیکان ...)و چرخ هایی که باقالی ؛ ذرت آبپز ؛ بلال ؛ سمبوسه ؛ فلافل ؛ آش ؛ لبو...می فروشن.چه آشی خوردیم ما چه سمبوسه و فلافلی جاتون خالی .ما هم که شکمو.

13- رستوران سنتی (حمام بوده) موزه مردم شناسی .در طی یک نامردی نذاشتن ما اینجا دیزی بخوریم!

14- خوردنی های همدان : نان گرده ( اصلا" هم گرد نیست بیضیه با سبزیجات و روش هم تخم مرغ می زنن .منکه مزه اش رو دوست داشتم) کماج ( خیلی خوشمزه است) انگشت پیچ ( یه چیزی مثل گز آب شده .من دوست داشتم اما آقای شوهر خیلی استقبال نکرد)

بر خلاف خیلی از مراکز استان مثل ساری و یزد و ... کلا" همدان شهر بسیار زنده ایه و شهردار بسیار خوبی هم داره .برای زیبا سازی شهر خیلی تلاش شده و همچنین برای مسافرین .شنیدم که مردمان بسیار مقتصدی داره. راستی روی درختهای شهر به وفور ( منظورم یه چی بالغ بر 2-3 هزار ) سار وجود داره که وقت پرواز منظره خیلی قشنگی دارن و خوب البت وقتی میشینین روی شاخه درخت ها گلاب به روتون نمیشه از زیر درخت بدون سپر یا چتر رد شد.

دیگه خسته شدم.

پی نوشت : در کارتون خرس های گامی با مدیریت ساناز غلامی حرف زدم.